من مرغ آتشم،

می سوزم از شراره این عشق سرکشم.

چون سوخت پیکرم ،

چون شعله های سرکش جانم فرونشست،

آنگاه باز از دل خاکستر ،

بار دگر تولد من ،

آغاز می شود.

و من دوباره زندگیم را،

آغاز می کنم.

پر باز می کنم.

پرواز می کنم.

نستوه شاعر ایران زمین

روانشاد"حمید مصدق"